Şiire Sürgün

Her yerin bir başkenti var şu dünyada.
Her şehrin bir merkezi ya da meydanı.
Kitapların en beğenilen sayfası var,
Şiirlerin ise en güzel mısrası.
Kalemin ucu,yemeğin tuzu,saatin pili…

Kalplerin ise payitahtı olur efendim.
Başkenti olur İstanbul gibi.
Bir meydanı vardır tek bir nokta,
Cız der hani taht sahibi
Tahtında rahat durmayınca.
Anlamaz kimse o sesi
Hissederek duymayınca.

Tek kelimeyle anlatın kalbinizi deselerdi eğer
Benim kalbimin Şiiri var derdim.
O şiir ki alıp kalemi elinden şairin
Dalga dalga sıralanır mısralara,
Bir ikindi güneşi vurur ki yüzüne
Manzara oluverir birden ay ışığı.
Bakmaya doyamaz gözler
Şiir olan yaşatır ancak o anı.

Özler kalp kalbinin içinde taşıdığını.
Hasreti vuslat bilip şiirine
Kavuşmayı bekler.
Kavuşsa da hasret çeker
Sürgünde olan kalp Başkentine.
Eğer o başkent sensen
Gel isyan çıkarma başka şehirde
Otur tahtına, huzur dolsun ülkem
Yok değilsen yakmana gerek yok
Şehirlerimi
Yine sürgüne giderim ben



Kategoriler:Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: