Şiire Dua

Bir yakarış değil bu üstü örtük bir haykırış

Umuda dair yok oluşların

Buğulu iç çekişlerin

Kerahat vakti bacalardan yükselen

Kara dumanların

İs olup yapışması gönlüme

Yüreğimin dar gelmesi hengamelere

Acı bir ıslığın serçelere verdiği endişe

Kuruyup çatlamış menekşe toprağı

Kim bilir…

Tanrım tut yüreğimden

Düşmeye ramak kala!



Kategoriler:Şiir

Etiketler:, ,

2 replies

  1. Bir ruh halinin burukluğu, yorgunluğu ve yahut karanlığa ramak kalan keraat vakti.
    Karanlığa ramak kalması gibi.
    Keraat gibi düşmemiz.
    “ Tanrım tut yüreğimden.
    Düşmeye ramak kala“

    Tanrım tut yüreğimizden.

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: