Kerhen Müsterih Bir Kavga

kerhen müsterih bir kavga

-I-

ey ebâbili en ulu kinin!

çağlar devrilse de durmadan bir bir,

mamutları yaşıyor zorba ebrehelerin.

ve gel gör ki;

elleri dahi kaşınmıyor,

sorulduğunda “elhamdülillah müslümanım“ diyenlerin.

-II-

bu yüzden belki de,

dibinde ejderhâların olduğu kuyulara inenlerin-

“kahraman” şöhretine kavuştuğu yeryüzünde,

ben her dâim,

dibinde ne olduğu bilinmeyen kuyulara indirildim.

ve oysa,

kahraman da değildim.

-III-

fevkalâde sâhici kederlere mahsus bir gözyaşıydı,

hıçkırıksız ve sessiz, yüreğime akıttığım.

ve kerhen müsterih bir kavga, yalnızlığım:

olmazları uzatan bir tarihle-

yanık, yenik ve yitik…

üzeri gazeteyle örtülmüş bir ceset duruşum bir de,

ölümüyle hakikate türküler yakan-

zemheri bir günde,

ve taşları donduran kapkara bir zeminde.



Kategoriler:Şiir

Etiketler:, , ,

2 replies

  1. çok güzel gerçekten, tebrikler

    Beğen

  2. Hissederek okuduğum bir şiir oldu. Şair arkadaşı tebrik ediyorum. Yeni şiirlerini mefhumda okumak dileğiyle

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: