Çığır Çağlara Açılır

çığır çağlara açılır

Önce bir çığır açıyordu sessizliğiyle.  Direnişin göz kırpışı gibi karşılamıştı. Ve şölenler yapılmıştı adına.  Sessizlik adına..

Çığırlar, çağlara ; çağlar, sofralara dönüşüyordu. İmgelenmiş bir

Maide sofrası ,

Nuh ‘un (a.s) çağrısı.

Ve sürekli kaçış.  Nuh’un ( a.s) çağrısından kaçış,  çığır açışından korku.

Sürekli ürperti…

Anlamsız bir işkillenme.

Tufanlara isyan.

Suya isyan.

‘Ey gök! Tut suyunu..’

İsyan edene tut suyu.

Sürüklenen ayaklar.. Dağlara sığınma çabası.

isyankârlığın kasveti cabası.

‘Ey yer! Tut suyunu..

İsyan edene tut suyu..

Ve yine sessizlik..

Bu Nuh’un (a.s) sessizliği..

İşte çığır açan suskunluk, diğer adı tevekkül..

Dünya yeniden yaratıldı bu sessizlik ( tevekkül) ile.

Bir çığır,  çağlara gebe kaldı.

Yeni sessizlikler bekliyor.



Kategoriler:Şiir

Etiketler:, , , ,

1 reply

  1. Lirik bir şiir diyebiliriz. Yazar duygularının kuvvetinden gelen coşkuyu, isyanı böyle satırlara dökmüş.

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: