Çocukların Şiiri

çocukların şiiiri

Eskimolar ölümsüz olmalı.

Tanrı bağırırken pencereden,

Susan arsızlar düşüyor belleğime.

Şimdi gökyüzünü anlatıyorum

O masum kadına.

Ekmeksiz kaldığımız sabahları,

Şubat ayının çirkinliği…

Susuyorum.

Kadınlar ölüyor bu şehirde,

ve çocuklar!

Ekmekteki tırnak izleri

Kana dönüşüyor.

 

Kulakları sağır eden sessizlik,

Ölümün masumiyeti

Ve bahar hışırtısı…

Bir yerlerden düşüyorum,

Sokakları yıkılmış şehre;

Kuşları can vermiş evlere.

Bir umut daha sığdırsam gönüllere.

Belki ölü güvercinleri güldürürüm.

 

Sevdiğim âdemleri hatırlıyorum,

Melodisiz türkülerle yad ettiğim.

Susuyorum.

Kavrulmuş eller ve tütün kokusunu,

Yağmur damlalarının süzülüşünü izliyorum.

‘Âh!’ diyorum,

“Varsam o geçide bu pencereden”

 

 



Kategoriler:Şiir

Etiketler:, , , ,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: