Lütuf Mustatili

 

lütufmustatili,beyzanurarıÖnünde diz çöküp rahlesinin
Edep dersine talip olduk şiirin
Kimi zaman umudun mutluluğun sevdanın
Kimi zaman yeisin hüznün ve firakın
Yer aldığı mısralarda yaşadık hayatı
Mihriban, Gülce ya da Mona Roza
Belki de Rüveyda
Beklediğimiz yârin adı oldu şiirde
Gelmeyeceğini biliyorduk ama
Yine de bekledik işte
Ihlamurun çiçek açmasını bir gün
Saat 12 olup da lambalar söndüğü zaman
Gecenin koynuna bıraktık yüreğimizi
Zira hem gecenin hem yüreğimizin Sahibi bilirdi halimizi
İnce ince hüznün katreleri düştü kağıdımıza
Dalları usul usul süsleyen kar taneleri gibi
Kimi zaman esen meltem rüzgarları getirdi yarin özlemini
Sızlattı içimizi, kanattı kabuk bağlamaya başlayan yaraları yeniden
O zaman anladık bir kez daha
“Yâr deyince kalem elden düşüyor
Gözlerim görmüyor aklım şaşıyor” dizelerini
Ya da Züleyha gibi
Tek bir sözcük yazabilmeyi bir mektuba
Sayfalarca yazsak da
Sadece O, bir tek O vardı gönül defterimizde
Onunla başlayıp onunla yaşayıp onda var olmak
Kimi zaman da sustuk
Kelimelerin artık yetmediği yerde
Lisan-ı halimiz anlattı en güzel melalimizi
Bir bardak çay eşliğinde
Geceler ve heceler
Yâr ve yara
Yaratan’ın bahşettiği lütuf mustatili

 

Fotoğraf: Beyza Nur Arı

 



Kategoriler:Şiir

Etiketler:

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: